SOO - Obszar Specjalnej Ochrony Siedlisk
PLH060045
opatowski, sandomierski
Ożarów, Tarów, Zawichost
Obszar obejmuje przełomowy odcinek doliny Wisły, od ujścia Sanny powyżej Annopola do miasta Puławy. Wiśle towarzyszą liczne starorzecza, łachy i zastoiska, piaszczyste wyspy, namuliska, rozległe płaty zarośli wierzbowych oraz - lokalnie - płaty łęgów nadrzecznych. Część koryta rzeki jest obwałowana, a obszar międzywala zajęty jest przez ekstensywnie użytkowane łąki i zarośla wierzbowe. W górnym biegu rzeki, na stromych, wapiennych i lessowych skarpach wznoszących się nad doliną (osiągających miejscami nawet do 90 m wysokości względnej) występują cenne płaty muraw kserotermicznych. Do Wisły uchodzą liczne mniejsze cieki wodne i w tych rejonach spotyka się interesujące siedliska ekotonowe.
15116,37 ha.
Dolina Wisły jest jedną z niewielu w Europie dużych rzek, zachowanych w stanie względnie naturalnym. Dolina na tym odcinku ma charakter przełomu i posiada unikalne walory krajobrazowe. Stwierdzono tu 11 rodzajów siedlisk z Załącznika I&npsb;Dyrektywy Rady 92/43/EWG (24% powierzchni) oraz 14 gatunków z Załącznika II tej Dyrektywy. Obszar obejmuje fragment ostoi ptaków wodno - błotnych o randze europejskiej (IBA E 63), ważnej zarówno dla gatunków lęgowych jak i migrujących. W "Paneuropejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej i krajobrazowej" Dolina Wisły została zaliczona do 10 systemów rzek Europy, którym nadano priorytet ochrony naturalnych walorów. Uważana jest za korytarz ekologiczny rangi europejskiej.
H PLB140006 - Małopolski Przełom Wisły
E PLH140006 - Dolina Zwoleńki
J. Kot, M. Kucharczyk, K. Pałka, Inst. Biol. UMCS, Lublin; T. J. Chmielewski, Inst. Inżynierii Ochr. Środ., Pol. Lubel.; B. Sielewicz, Urząd Wojew., Lublin; J. Buszko, Zakład Ekologii Zwierząt UMK Toruń; Inst. Ochr. Przyr. PAN, Kraków;