Kras Staszowski

Położenie geograficzne i opis obszaru

Obszar składa się z kilku fragmentów różniących się od siebie - na wschód od Staszowa znajduje się kompleks leśny z licznymi lejkami i misami krasowymi. W skutek gromadzenia się wody wytworzyły się tu różnego rodzaju torfowiska. Po wielowiekowym wydobywaniu torfu na skalę przemysłową stanowią one liczne jeziorka o stosunkowo czystej wodzie z niewielką domieszką związków siarki. Obecnie następuje tam wtórna sukcesja. Zachodni fragment stanowi kompleks stawów rybnych wraz z rezerwatem przyrody - Dziki Staw. Stawy te są miejscem o dużej bioróżnorodności. Część południowo wschodnia to głownie strumień bez nazwy oraz fragmenty lasów mieszanych z nielicznymi jeziorkami krasowymi. Dolina cieku poprzecinana jest licznymi dopływami częściowo zmeliorowanymi. Jest to obszar charakteryzujący się dużym bogactwem przyrodniczym.

Powierzchnia

1743,48 ha.

Wartość przyrodnicza i znaczenie

Ostoja Kras Staszowski to obszar występowania lasów liściastych, borów w tym borów mieszanych oraz siedlisk wodno-błotnych powstałych w lejkach krasowych. Obecność lejków krasowych i związana z nimi szata roślinna jest najcenniejszą wartością przyrodniczą tego regionu. Lejki są jednocześnie świetnym kalendarium historii szaty roślinnej panującej w okresie holoceńskim. Obszar obejmuje naturowe typy siedlisk oraz gatunki chronione i zagrożone w skali regionu i kraju. Stwierdzono występowanie aż 12 typów siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, największy udział mają niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie oraz dobrze wykształcone grądy i łęgi. W ostoi znajduje się kolonia nocka dużego Myotis myotis licząca ok. 200 osobników.

Instytucja lub osoba zbierająca informacje

Alojzy Przemyski - Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Piotr Przemyski
Piotr Wilniewczyc, Bogusław Sepioł, Grzegorz Skubera, Dariusz Winiarski, Maciej Bonk - Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody w Kielcach