Ostoja Kozubowska

Położenie geograficzne i opis obszaru

Ostoja położona jest w obrębie Niecki Nidziańskiej w południowo-wschodniej części Garbu Wodzisławskiego. Stanowią ją rozległe kompleksy leśne o zróżnicowanym składzie gatunkowym. Teren charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą wykształconą na kredowym, pokrytym lessami podłożu. Wzniesienia porozcinane są licznymi dolinkami, jarami i wąwozami.  Południowy fragment obszaru stanowią kompleksy podmokłych łąk i pastwisk, poprzecinanych licznymi kanałami. 
Ponad 90% obszaru stanowią lasy w większości grądy, bory sosnowo-dębowe, fragmenty olsów i łęgów wiązowych występują także murawy kserotermiczne z roślinnością stepową.

Powierzchnia

5520,32 ha.

Wartość przyrodnicza i znaczenie

W ostoi występuje największy kompleks lasów grądowych (Tilio-Carpinetum) i łęgowych (Ficario-Ulmetum) na obszarze Niecki Nidziańskiej oraz specyficzna postać grądu (nadnidziańska) nie spotykana w innych regionach. Skład flory cechuje się dużym udziałem gatunków kalcyfilnych i ciepłolubnych. Płaty roślinności charakteryzują się dużym bogactwem florystycznym, w tym udziałem gatunków chronionych, rzadkich i zagrożonych. Na terenie ostoi znajdują się silne i liczne populacje obuwika pospolitego Cypripedium calceolus (np. rez. Wroni Dół). Ponadto w obszarze stwierdzono obecność górskich gatunków roślin.
Ostoja Kozubowska jest jednym z głównych stanowisk jelonka rogacza Lucanus cereus w Polsce (rezerwat Polana Polichno wraz z otoczeniem). Dodatkowo łąki w południowo wschodniej części obszaru zasiedla populacja modraszka telejusa Maculinea teleius, a w rosnących tam wierzbach stwierdzono występowanie pachnicy dębowej Osmoderma eremita.

Instytucja lub osoba zbierająca informacje

Alojzy Przemyski – Zakład Botaniki, Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy w Kielcach;
Marek Bidas, Joanna Przybylska, Roman Maniarski, Ludwik Maksalon - Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody w Kielcach