Ostoja Stawiany

Kategoria

SOO - Obszar Specjalnej Ochrony Siedlisk

Kod

PLH260033

Położenie - powiaty

kielecki, pińczowski

Położenie geograficzne i opis obszaru

Ostoja położona jest w obrębie mezoregionu Pogórze Szydłowskie oraz w zachodniej części Niecki Połanieckiej tzw. Płaskowyżu Stanieckim. Rzeźba terenu jest tu słabo rozwinięta, północna część jest poprzecinana garbami i dolinkami. Charakterystycznym elementem ostoi są formy krasowe, które rozwinęły się w utworach mioceńskich, głównie w gipsach ale też i w wapieniach. Przez obszar przepływają liczne rzeczki i strumienie o niewielkich przepływach i długości.

Powierzchnia

1589 ha.

Wartość przyrodnicza i znaczenie

Ostoja Stawiany zabezpiecza występowanie muraw kserotermicznych i stanowi połączenie pomiędzy tymi siedliskami na Ponidziu i w Obszarze Chęcińskim. Zawiera 9 siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej; występuje tu liczna populacja staroduba łąkowego Ostericum palustre oraz wiele roślin należących do zagrożonych i rzadkich na terenie kraju. Ten niewielki, obfitujący w torfianki, leje krasowe i zalane kamieniołomy obszar jest najważniejszą w regionie ostoją dla ochrony traszki grzebieniastej Triturus cristatus, która ma tu bardzo silną populację. Łąki na terenie ostoi zasiedla modraszek telejus Maculinea teleius i poczwarówka zwężona Vertigo angustior oraz trzy inne chronione gatunki mięczaków.

Instytucja lub osoba zbierająca informacje

Alojzy Przemyski – Zakład Botaniki Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Piotr Przemyski
Joanna Przybylska, Roman Maniarski - Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody
Jadwiga Barga-Więcławska – Zakład Zoologii Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Waldemar Iwański